Cadeautje voor het nieuwe jaar
In mijn voorgaande blog had ik het over de terugkomende wekelijkse crisis. Maar het woord crisis dekt de lading niet voor de vandaag aangekondigde ramp. We moeten 27 januari ons bedrijfspand verlaten en hebben dus welgeteld 4 weken om iets anders te vinden. Juist. Ook goedemorgen.
Sinds 1,5 jaar huren we een ruimte via een leegstandsbeheerder. Dat hield veel ruimte in voor een voordelige huurprijs. Gezien de penibele financiële situatie van mijn bedrijf was dit ideaal. Uiteraard was er altijd het risico aanwezig dat we moesten verkassen, maar gezien de omvang van het pand was dat niet waarschijnlijk. Hooguit 2 keer per jaar kwam er een potentiële huurder kijken, maar nooit met enig resultaat.
Eind januari zouden we intern gaan verhuizen. De verhuizing zou zorgen voor meer meters zodat we ons magazijn beter konden indelen en dat alles tegen dezelfde huurprijs. Ik keek er al naar uit en was al volop op marktplaats aan het kijken voor nieuwe tweedehandse stellingen, een heuse kniptafel en een ultracool zitje. Wat zouden wij het toch goed voor elkaar hebben. Vorige week nog uitgebreid over gebeld met de beheerder en alles was in kannen en kruiken. Tot vandaag.
Als we geluk hebben kunnen we misschien nog een paar maandjes extra blijven, gaf de beheerder aan. Maar ze kon natuurlijk niets garanderen en er was nog niets over bekend. Houdoe en bedankt. Het is niet zo dat ik even mijn boeltje kan oppakken en de volgende dag ergens anders aan de slag kan. Daar zijn minimaal drie vrachtauto's, een team van verhuizers en een week voor nodig. Vergeet de internetaansluiting niet. Toch wel handig als je een webshop hebt.
Er moet dus een oplossing komen. Correctie: ik moet binnen 4 weken een oplossing komen. En wanneer ik zeg moet bedoel ik MOET. Vandaag de hele lijst leegstandbeheerders gebeld, maar geen locatie beschikbaar in een straal van 30 km waar we nu zitten. Aangezien mijn hoofd op ontploffen stond, ben ik maar overgegaan tot de orde van de dag. Die ellenlange to do-list moest ook nog afgewerkt worden. Erg moeilijk hoor om tot de orde van de dag over te gaan, wanneer je een tijdbom hoort tikken. Overbodig om op te merken dat ik niet bepaald veel uit mijn handen kreeg.
De vraag blijft: wil ik nog een keer met een leegstandbeheerder in zee met het risico dat we de hele boel na een paar maanden weer moeten verkassen? Nope. Maar ja, waar vind ik zo snel een grote bedrijfsruimte in dezelfde plaats tegen een voor mij betaalbare prijs? Waarschijnlijk ergens in mijn dromen. To be continued. Binnen vier weken welteverstaan.